Elvedalardan korkuyorum, evet… Hem de hiç bir şeyden korkmadığım kadar. O yüzdendir hayatlarınızdan çekip gidişim. Korkum ayrılık veya yalnızlık değildir. Bunlardan korkmuyorum çünkü bilirim ki; yalnızlık ömür boyu sürmez. Neyden korkuyorum biliyor musun? Bir daha sevilmemekten. O korkuyu içime düşürebilen iki kişi olabildi. Hayatımda tekrar istemediğim sadece bunlar var işte. Direk çekip gitmeleri daha hayırlıydı benim için. Zamanda yolculuk etmeyi sadece bu iki olay için istiyorum. Ayrılmamak için değil, elvedasız bir ayrılık için. Ben ki sevdiklerimi hep kısa zamanda kaybetmiş bir insanım o yüzdendir ki ayrılık artık canımı acıtmıyor. Ama şu elvedalar yok mu !? Hepsinin köküne kibrit suyu!!! Hepsinin mi, evet hepsinin… Ne asker uğurlarım, ne de bir insanı son yolculuğuna. Bilmiyorum, yazdıkça öğreniyorum gerçekten, tek korkumu sevilmeme değil, bir daha onun olmayacağı düşüncesiymiş galiba… Veda etmek istiyorum bu oyuna, sessiz bir şekilde. Sessizlikle Karanlık’a doğru bi elveda çakmak istiyorum. Sinsice çakıp kaçmak istiyorum ama kıyamıyorum ki arkada kalacak olanlara… Bu kalemden size bir elveda, sonunu biliyor bu kalem. Kırılacak Kelan tarafından yıkılan hayallerin temsili olarak. Sizi Seviyorum Dostlar, Kendinize İyi Davranın…
Kelan Uslu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder