Son zamanlar da nedense birileri ardından ağlıyorum. Normalde kimsenin arkasından ağlamam ama neden bilmiyorum şu ikisi için çok ağladım. Birincisi hayatımın kızı diye adlandırdığım Gizem’im 13 yıllık AŞKımı kaybettiğim için iki gün ağladım gece gündüz… İkincisi ise daha bir senedir tanıdığım bir kız için. Ne onu sevip söylemediğimden nede ondan ayrıldığımdan sadece canını acıttığımdan ağladım 2 gün 3 gece… İlk defa bir kızın canını acıtmadığımı biliyorum bilmesine de ilk defa böyle bir durumda ağlıyorum… Sevip söyleyememek değil sevmeden seviyorum demek ilk kez koydu bana. Daha önce tüm birlikteliklerimde sevmeden seviyorum dedim ama bu kez koydu bunu yazarken bile ağlıyorum kağıdım ıslak tıpkı gözlerim ve kalbim gibi ilk defa… O güzel yüzün üzülmesi üzüyor beni ne onun yüzüne bakabilirim tekrar ne de aynadaki o insafsıza !!!
02.03.09
Kelan Örsvuran
15 Nisan 2009 Çarşamba
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder