Fani hayatımda baki kalın emi!!!

Ben aile ortamında büyümedim bu bir eksiklik mi yoksa benim için iyi mi oldu bilemiyorum ama bana anne-babam değil kuzenlerim baktı.10 Kuzenimin elinde büyüdüm 9u kız diğeri ise tek erkek kuzenimdi. O yaşı itibari ile çalışıyordu. Yani 9 kız arasında büyüdüm diyebilirim. Sonra bu çocuk niye arada bir böyle oluyor demeyin sebebi bu işte xD Her neyse ben asıl konuma geçeceğim… Ben öyle bir ortamda büyüdüğüm için kızların üzülmesine onlardan fazla üzüldüğümü söyleyebilirim sanırım. 21.03.2009 cumartesi akşam saatlerinde bir toplum içinde ağladım sebebi ise şuydu: öğle vakitlerinde Büşracık bir şeye üzüldüğünü söyledi, 13 yıllık arkadaşım olan Handeciğimin bana trip atması… Tamda Tv de bir şey izlerken birden aklıma geldi hüzünlendim benim kopuş anım şu oldu ekrandaki cici kız aynen şöyle söyledi. ” Biz onla çok şey yaşadık ve şimdi sanki hiç bir şey yaşamamışız gibi” ve ağlamaya başladı zaten üzülen bir kıza dayanamıyorum birde o anda Ecel’im ile Hüseyin’in tartışması geldi aklıma kızla karşılıklı ağladık =) Gözyaşı hediyelerini açıyordu yüreğim hızlı hızlı… Her ne kadar istemesem de o anda ağlamayı ne kadar dimdikte dursam gözlerim durmuyordu kız ağlamayı bitirdi bende bitirdim… 22.03.2009 Pazar günü babamdan çok sevdiğim tek erkek kuzenimi kaybettim her zaman şuna inanırım ki ölenin arkasından ağlanmaz, birde hastaydı zaten yatağa düşmüştü son bir yıldır sınavını bitirdi ve gitti… Bunun için de ağlanmaz!!! Ama şöyle söyleyeyim “ ŞU FANİ HAYATIMDA BAKİ KALACAK BİRİSİYDİ “ inşallah hayatınızda böyle insanlarınız olur…